Jouw kind heeft jouw uitgezocht als ouder

 

Familie heb je niet voor het kiezen???

Voordat wij naar deze aardbol afdaalden heeft onze ziel (de ziel dat ben jij, je hebt niet een ziel, je BENT een ziel) ,een bewuste keuze gemaakt voor het gezin waar het wil opgroeien. We komen allemaal naar deze aardbol om bepaalde ervaringen op te doen. Goede of slechte, het zijn (slechts) ervaringen.

Voor de 1 is dat opgroeien in een gezin waar de moeder drankverslaafde is, voor de ander is dat de om de vader op jonge leeftijd te verliezen, om geadopteerd te worden door liefdevolle ouders, door in een gezin op te groeien waar je geen enkele connectie mee voelt, of opgroeien met gescheiden ouders, om een bijzonder hechte band met je vader te hebben. De variaties zijn eindeloos.

Maar waarom kies je als kind (of eigenlijk ziel) je ouders uit?

Voordat je naar de aarde komt kies je een soort van blauwdruk voor jouw komende leven. Deze blauwdruk kies je op basis van je vorige levens. Van wat je daar hebt meegemaakt en nog niet hebt verwerkt. In dit en al je andere levens, mag je werken aan de losse eindjes. Heling brengen in thema’s die dit nodig hebben, om via deze ervaringen steeds meer te helen. Wonden/littekens in je ziel te helen. Ieder leven wat jij als ziel kiest heeft 1 of meerdere thema’s. Zo hebben hoog gevoelige mensen vaak het thema zelfliefde om verder in te ontwikkelen.

 

 De mensen (zielen) uit je gezin ken je al uit vorige levens

Hier heb je ervaringen mee gedeeld die heling nodig hebben. Ik weet door onder andere regressie, dat mijn huidige zoon, al eerder mijn kind is geweest maar ook dat wij in een ander leven geliefden zijn geweest. Wij zijn keer op keer op traumatische wijze elkaar kwijtgeraakt. Je kan je voorstellen dat dit gevolgen heeft en dat dit thema geheeld mag worden.

 

 Als er een thema is in je leven dat zich steeds opnieuw herhaalt, in een ander jasje zeg maar, dan vraagt dit om aandacht, inzicht en heling

Toen dit bij mij destijds begon te dagen dacht ik, ok dan maar gelijk alles. : ) maar zo werkt het niet, dat is letterlijk en figuurlijk too much.  Dat kan je niet verwerken want er komt heel wat los als je een stapje zet. Dat bedoel ik positief overigens. Er vallen dingen op zijn plaats, er vallen kwartjes zoals ze dat zo mooi zeggen. Je krijgt inzicht in het waarom en kan het daardoor accepteren voor wat het is en vervolgens kan het geheeld worden. Zoals gezegd, stap voor stap. Is er iets in jouw wat om aandacht schreeuwt, geef het aandacht ga kijken wat voor pijn daarachter zit.

 Kom je daar niet alleen uit, vraag dan om hulp, maar stel niet uit want het blijft net zolang aandacht vragen totdat je er wat mee doet. Zoals een bal die je steeds opnieuw onder water drukt en steeds opnieuw weer boven komt.

Als je een thema hebt waar je mee worstelt kan je vaak met 1 sessie al een hele grote stap zetten. Ik help je er graag bij.